Geçte olsa anladım Şiiri - Ahmet Gürkan

Hep başkalarıydı hayatın öznesi,
Sen hep bir kenarda, bir gölge gibi.
Cömertçe harcadın o gür sesini,
Tükettin içindeki o sönmez feri.

​Verdiğin emekler, birer birer uçtu,
Gönül köprülerin bak, yine ıssızdı.
Ektiğin vefalar neden hep kurudu?
Anladın ki hayat, paylaştığın kadardı.

​Güneş olup doğdun karanlıklara,
Merhem oldun her gün derin yaralara.
Sıra sana gelip, baktığında yollara,
Bir tek gölgen kaldı, sığındın dualara.

​İnsan o an anlıyor asıl gerçeği,
Gözündeki perdenin ağır indiğini.
Karşılık beklemek kalbin eksiği,
Ama acıtıyor işte, değerin bitmediğini...