Gözyaşı yangınıyla, kavrulup ta söndüğü
İnsan insan külüymüş, dokunup döküldüğü
Bugün dünün artığı, yarınlarım belirsiz
Geride kalan herşey, kaderimin örgüsü
Dilimde bir türküdür,geçip gidene sövgü
Kalan bir tek bedenim,bana mı yalnız övgü
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta