Bu günlerde kimi görsem aynı şeyi söylüyor;
Aşkın Zamanı.
Kimilerine göre aşkın bir zamanı var.
Şimdi varlığını inkar ettiğimiz, yalanladığımız aşk; ruhumuz oyun bozanlıktan, mızıkçılıktan başka hile bilmezken okuduğumuz ve inandığımız; külkedisi, rapunzel kadar uzak bize.
Çünkü Biz aşkın zamanını geçirdik bile. Çocukluğumuzun, ergenliğimizin, o saf ve temelsiz hallerimizin hafifliğini yok saymak bana da çok vefalı gelmiyor. Ama nedense aşk da karşımıza çıkmıyor
Aşk, zamanındayken bir ufak tebessüm, paylaşılan bir ödev, beraber gidilen eve dönüş yoluyken, birden çıplak vücutlar oluveriyor. Dahası bütün bunları bize aşk yapıyor.
Yıllardır darağacına asılı bıraktık aşkı, altında bir eski tabureyle;
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta