Bu günlerde kimi görsem aynı şeyi söylüyor;
Aşkın Zamanı.
Kimilerine göre aşkın bir zamanı var.
Şimdi varlığını inkar ettiğimiz, yalanladığımız aşk; ruhumuz oyun bozanlıktan, mızıkçılıktan başka hile bilmezken okuduğumuz ve inandığımız; külkedisi, rapunzel kadar uzak bize.
Çünkü Biz aşkın zamanını geçirdik bile. Çocukluğumuzun, ergenliğimizin, o saf ve temelsiz hallerimizin hafifliğini yok saymak bana da çok vefalı gelmiyor. Ama nedense aşk da karşımıza çıkmıyor
Aşk, zamanındayken bir ufak tebessüm, paylaşılan bir ödev, beraber gidilen eve dönüş yoluyken, birden çıplak vücutlar oluveriyor. Dahası bütün bunları bize aşk yapıyor.
Yıllardır darağacına asılı bıraktık aşkı, altında bir eski tabureyle;
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta