Geçmişimde yaşadığım yanlış zamanların çekerken acısını,
Attığım her doğru adımda karşıma çıkarıyorlardı hatalarımı.
Elbet,
“Doğruydu.” demiyorum yaşadıklarıma, yaptıklarıma ama...
Sizce de bir sünger çekmesi gerekmiyor mu insanın, bazen hayatına.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta