Ne sensizliğin acısı dindi içimde,
Ne de saplanıp kalan sevdan bitti yüreğimde.
Yıllara inat sevdim seni, ilk günden bu güne.
Tutupta koparıp alamadım seni,
Alıpta yanıma, diyemedim sensiz geçen günlerimi.
Hep bir umut ışığı yandı yüreğimde,
Soldan yedim darbeleri bütün bütün.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta