Dünkü çocuğum sandım baktım büyümüşüm
Harman yeri dümdüzdü oynuyorduk biz bize
Oğlan kız farketmezdi biz onlarda onlar bizde
Kehfli geçerdi günler kocuklar gibi yaşardık
İç içe tek yumuruk komşu arkadaş yaşardık
Hergün yeni bir dünüya yaşayanlar girerdi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İçimizdeki çocuklar ölmemeli.
Güzel şiir kutlarım
Ant+10 puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta