Sabahları Hasan amcanın horozuyla uyanırdık…
Kendi ellerimizle yumurtayı kümesten alırdık...
Domatesi, biberi, patlıcanı, bahçeden koparırdık...
Doğal gazımız olmasa da; hayatımız doğaldı...
Gaz lambasında ders çalışırdık…
Siteler yoktu, bahçeli bir evde doğup büyüdük.
Karanfil, sümbül, gül, fesleğen kokardı,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Çocuk olmak bile başkaydı.Yarış atı gibi ordan oraya sürüklenilmezdi.Sevgi sevgiye,acı acıya benziyordu.Basit şeylerden ölünürdü.Sürünülmezdi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta