Sabahları Hasan amcanın horozuyla uyanırdık…
Kendi ellerimizle yumurtayı kümesten alırdık...
Domatesi, biberi, patlıcanı, bahçeden koparırdık...
Doğal gazımız olmasa da; hayatımız doğaldı...
Gaz lambasında ders çalışırdık…
Siteler yoktu, bahçeli bir evde doğup büyüdük.
Karanfil, sümbül, gül, fesleğen kokardı,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Çocuk olmak bile başkaydı.Yarış atı gibi ordan oraya sürüklenilmezdi.Sevgi sevgiye,acı acıya benziyordu.Basit şeylerden ölünürdü.Sürünülmezdi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta