tahtadan pinokyo kağıttan gemiler,
pancardan araba,ağaçtan kaval yaptığım günlerim,
neden şimdi hiç yaşanmamış gelir,
nostalji denip geçiştirilir!
gözyaşlarım neden içime akıyor,
neden utanıyorum haykırmaktan yaramaz bir çocuk gibi.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta