Biz geçmiş devirlere emanet ettik geleceğimizi:
Babilin asma bahçeleri saklardı bazen,
Bazen de Nuh un gemisinde rüzgarlarla raksdaydı.
Anka kuşları isyandaydı hayallerimin yükünden,
Haramiler haraptı sevdamın yükümlülüğünden.
Zordu aşkını barındırmak:
Güneş yolunu kaybetmiş her gün delilercesine dolanırdı.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta