Hep öyle büyük kalır sandın ki sevmeleri,
Yıllar geçtiğinde
İnanamadın gözlerine...
Hesabını yaptın yüzündeki kırışıkların
Bir bir...
Aynaya baktın...
Yanıldın...
Anladın yıllar geçtikçe,
Değişmiyormuş moralin gibi
Yüzündeki birikintiler...
Ses oldun...
Sis oldun...
Sus oldun...
Aşık oldun...
Bir karşılık beklerken,
Yine karşılığı sen verdin.
Terkedildin...
Ne anlamı vardı sabahları,
Başka seslerle uyanmanın?
Sesinden korktun...
Kendinden korktun...
Bir resim gibi rengarenktin,
Ama tuvale yasladın sırtını...
Bir oldun...
İki oldun...
Sonra,
Sonra esir oldun hayat düşmanına...
Kul oldun, köle oldun...
İz oldun...
Hep birşeyden korktuğunu söylerdin;
Ve sonunda korktuğun,
Seni en anlamsız zamanda,
Yani azatlığında
Özgürlüğünde yakaladı...
İstemeye istemeye,
Direne direne,
Göz göre göre,
Yok oldun...
Geçmiş olsun...
Resul KaynarKayıt Tarihi : 15.4.2005 14:02:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!