Kaderimde vardı; yaşadım, geçti gitti...
Pişmanlık dağlarında yüreğimin sesi
Benliğimde bir iz; gidişinin gölgesi
Hayatımda artık, onunda var hissesi
Anıları sarsada o bitmeyen neşesi
Nasıl alırsa gece kandırıpta güneşi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta