aptal bir diziye beraber gülüyorduk.
beraber taş atıyorduk çocukluğumuzun camlarına
penceremizin küfürleri vardı arabalara
sokaklar sensiz ışıklarını söndürmüş bu sürtük karanlığa
bu karanlığın güneşle imtihanı var.
yalnız başıma yalnızlığımla imtihanım var benim.
herşey yarım kaldı gidince sen
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta