Suskunluğum dişlerime vurulmuş bir kelepçe,
Zifiri karanlıkta atıyor katran karası kalbim.
Ellerim aşka şimdilerde ölümcül pençe.
Gecede gizlenen kırmızı bir karanfilim.
Zaman ipini dolamış boynuma,
Boğuluyorum meçhul bir şehirde.
Meçhul bir ölümü işledi bileklerime kaderim.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta