Geçmiş Şiiri - Mehmet Nazif Berk

Çocukken güldüğüm ne kadar saçma şey varsa hepsine ağlamaya mecbur bıraktılar beni, kimse uzatmasın elini çünkü bilirim ki o el benide yakar sizi de, geceleri uyutmayan acılarla dolu bir dert küpüyüm ben, varsın çekiç vermesinler ama dert küpümü kıracağım çekicime de dokunmasınlar, mahsur kaldığım o dik yamaçta kurduğu hayallerle çıkmayı düşünen bir çaresizim ben, varsın elimden tutmasınlar, ama kurduğum hayallere de dokunmasınlar, Ben bir kervan başıyım eğrimle doğrumla ilerletiyorum kervanı mi, varsın bir bardak su vermesinler, ama kavuşacağım suya da dokunmasılar, Dert öyle bir şeydir ki derdi olanla oturur dertsiz kalkanları izlersin, varlığı yokluğu acılarla dolu bir tek onlarmis gibi, birde onların dertleriyle dertlenirsin, varsın derdime ortak olmasınlar, ama derdime dertte yüklemesinler...🥀🥀🥀