ŞİİR, SEVGİLİM; SEVGİLİM, ÖTEKİ BEN...
Toprak ağanın, sokaklar polisindi,
tavanı akan evde, düşlerim yağmur lekeliydi,
bir yanda töreler, bir yanda siz!
kalabalıktı evimiz anne!
gözgöze gelemedik hiçbir sevgi sabahında,
hep masalların en güzel yerinde uyudum,
sabahları onüçe bölünürdü kolların, yetmezdin,
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Kaleminize ve gönlünüze sağlık. İnsan aşkı tatmadıktan sonra, boş yaşamış sayılır. Kutlarım. Selamlar...
Anne yanimiz hep huzunlu nedense.. Severek okudum.. Birkac yildir yoktum oncedende okurdum siirlerinizi ismi gorunce hatirladim..
en iyi dosta anlatılmış gibiydi: anne.
bu şiiri defalarca okumam gerekececek, aban çok şey anlattı üstadım. listemdesiniz.
Toprak ağanın, sokaklar polisindi,
tavanı akan evde, düşlerim yağmur lekeliydi,
bir yanda töreler, bir yanda siz!
kalabalıktı evimiz anne!
gözgöze gelemedik hiçbir sevgi sabahında,
hep masalların en güzel yerinde uyudum,
sabahları onüçe bölünürdü kolların, yetmezdin,
gurbet gurbet talihi aradım,
kendime geciktim anne.!
Klabimiz kanarken kalemden kan damlasıyla yazılır adeta yazılan sözler yüregimizde ki ızdırabı anltırız belki ızdırabımız dinmez kimselere anlatamadıklarımızı tertemiz sayfalara paylaşırız.Gönülden Kutlarım Sevgili İbrahim Eroğlu.Saygı ve Sevgilerimle.Tam+10 Puan
Hepimizin yarım kalan bir yönü vardır,yüreğinize sağlık,harika dizeler,sevgiler.
söz konusu aşksa; her şiir yarımdır,
zulamda hüznün en katmerlisi,
sus masallar ağlıyor,
şiirler kanıyor çok uzaklarda!
kelimelere geciktim anne....
Kutluyorum ustadım eline yüreğine gönlüne sağlık muhteşemdi tebrik ediyorum.
Güzeldi adaşım. Kalemin sağlam yazıyor. selamlar
okurken oldukca duygulandıran ve düşündüren bir şiir.kalemiiz daim olsun.saygılarımla.
* Bir anneye yazılan duygu yüklü dizeler...Sonsuz kutluyorum...*
öğrendikçe büyümek değildi derdim....
büyüdüm sana geciktim annem;diyesim geldi üstad çünküsü çok derin
Bu şiir ile ilgili 95 tane yorum bulunmakta