Her insanin söylemek isteyipde söyleyemedigi bazi seyler vardir..
kimi zaman yüzünü, kimi zaman yüreginden gecenleri gizler..
tam söylemeye cesaret bulurken, yeniden yitirir..
hayata hüzünlü bakmaya baslar gözler..
cünkü artik bilir, hersey icin cok gectir..
kimseye anlatamaz, cikmaz sokaklarda kaybolur..
oysa söyleyecegi sey belki sadece iki kelimeden ibadet olan bir cümledir..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta