Uyanmak istedi, çalar saat boğazını sıktı
Göz kapakları taş gibiydi
On dakika değil, bir pareydi ömründen kopan
Sofraya oturdu; ekmek bayat, çay soğuktu
Kaşığında sükût, tabağında yorgunluk
Bir lokma değil, umuduydu yuttuğu
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta