Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
genzimizi yakarken yosun kokusu
belki de marmaraya düşecek suretimiz
bir martı gibi üşüyen ellerimiz
süzülecek usulca birbirine doğru
dalga yutacağız belki de
yorulmadan doymadan seninle
akşamdan sabaha dek...
Eline sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta