Geceyle örtünmek Şiiri - Yorumlar

Bir seyyah gibiyim. Yönüm zayi, ben yitik. Mahsur kalmış bedenim ruhuma. Ne kaldı geriye ki gelecek bizim ola... Ümitvar olmakla ümitsizlik arasında ki çizgiyim şimdi. Nereye koysam kendimi. Kaç Araf daha yaşayacak bir Alak kadar olan el, ayak, göz, kalp ve ruh... Ah annem. Güzel annem. Bilsen ne çok özlüyorum geçmişi. Taa en geçmişi. İmrandan öncesini. Ve yarım ayakkabı ile koşup düştüğüm gelir aklıma. Ve Diz kapağı yırtık pantolunum. Hep yama yapardın anne. Şimdi büyüdük. Gardırop dolu elbise ama yürek yırtık be annem. Oraya da bir yama yapsan olmaz mı...
Geceyle örtünmek. Ne acı.