vakit gece yarısı
sokak sessiz, evlerin ışıkları sönük
sokak lambaları yanıyor sadece o da kısık
gecenin soğukluğu kaldırımlara hâkim
kimsecikler yok ortalıkta ama kimsecikler
zifiri karanlık çökmüş evlerin damlarına
yıldızlar, parlaklığından utangaç bir hâlde
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta