Geceyi ikiye böldüm.. Şiiri - Erkan İnce

Geceyi ikiye böldüm bu akşam.
Bir yarısında akıl,
Öte yarısında kalbim.
Hangisi daha çok acır,diye sordum,
Cevap suskunluk oldu.

İnsan dediğin nedir ki?
Bir avuç toprakla,
Sonsuzluk arasında sallanan,
Bir soru işareti.
Doğar,büyür,sever,kırılır.
En çok da kendi içinde kaybolur.

Aşk…
Var mı varlığın daha ağır imtihanı.
Bir kalbi,
Başka bir kalbe emanet etmek.
Sonra o emaneti ,
Kendi göğsünde aramak.

Ama yine de saklıyorum bir umut,
Kırık bir aynanın parçası gibi.
Küçük ama keskin.
Çünkü insan düşer,
Ve yeniden kalkar.

En karanlık gecede bile,
İnsan kendi ışığını arar.
Belki cevap yoktur sorulara,
Belki de soru olmak,
Cevabın ta kendisidir.