Geceye yazıyorum kendimi.
Paramparça ettiğim bendimi.
Her yerinde tonlarca sitem;
Her noktasında bir matem.
Kime içimi döküp açtıysam,
Kimden susarak kaçtıysam…
Rüzgâr aldı, götürdü sesimi;
Sevgiden uzak kestiler nefesimi.
Geceye yazıyorum yazımı.
Gündüz anlamıyor kara yazımı.
Güneşin parlaklığı fazla geliyor;
Bu yorgun kalbi deliyor.
Bir yanım iyi olmaya çalışıyor.
Bir yanım vazgeçmiş, alışıyor.
Son defa içimi döküyorum;
Ağlamadan dudağımı büküyorum.
Bütün yanılmış sevgilerimi,
Verdiğim tüm ilgilerimi…
Geri alıyorum, beklemeden;
Kendimi mutsuzluğa eklemeden.
Kayıt Tarihi : 6.1.2026 02:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Burada şair yüzleşme yaşıyor kendi hayatıyla ilgili.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!