Yaprakları düşerken ağaçların bir sonbahar oyununda,
Oyunculardan yoksun rüzgarlar esiyor deniz kıyısında...
Bulutlardan kaçan yağmurlar, tenimde anlam buluyorlar,
Sesimde bir sessizlik yankısı, acım yüzünün hoyratında...
Kalbimde bir deniz kızı, gökyüzünde hüzün yıldızı,
İçimde bir yol tutulmuş, yalnızlıktır yürüdüğü ruhumun.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta