İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Anladığım kadarıyla geceye menfî bakıyorsunuz. Ancak, zannımca, gecenin güzelliği gündüzden az değildir. Gündüz gözümüzün önündekiler akşam hayallerimizde vardır ve hayâllerdeki güzellik hakikatin fevkindedir çoğu kez. Bu fikrimi Hâşim'den esinlendiğim bir şiirimde de ifade etmiştim:
Gerçeklik dedikleri bir şeymi yalandan başka
Hayâli anlamayan nesle âşinâ değiliz.
Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta