Ey gecenin karanlık mührü
Gönlüme bıraktığın bu keder niye?
Gün ışığına hasret geçen bu ömrü
Sönmüş bir nurun koynuna attın niye?
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Anladığım kadarıyla geceye menfî bakıyorsunuz. Ancak, zannımca, gecenin güzelliği gündüzden az değildir. Gündüz gözümüzün önündekiler akşam hayallerimizde vardır ve hayâllerdeki güzellik hakikatin fevkindedir çoğu kez. Bu fikrimi Hâşim'den esinlendiğim bir şiirimde de ifade etmiştim:
Gerçeklik dedikleri bir şeymi yalandan başka
Hayâli anlamayan nesle âşinâ değiliz.
Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta