Sözler sustu gönlümde kelimeler sesizce fısıldadı
Mesafeler uzadı gecenin karanlık burcunda
Uzandı yinede umutla bir şafak aydınlığına ellerim.
Gözlerim yine bir kez sevgiyle baktı yarınlara
Bir umut ışığı parlıyordu çok uzak yıldızlardan
Gece kuşları ne efsunlu bir sesle haykırıyordu geceye
Yalnızdım yine yapayalnız
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta