Öyle bir şiir yazmalı ki geceye, karanlığı söküp almalı.
Gönlü mahzun olanları bam telinden vurmalı.
Okuyanın dilinde umut, sesinde can bulmalı.
Saatin kaç olduğuna bakmadan bir şiir yazmalı,
Mazluma 'ah' dedirtmeden zalimin dilinde 'eyvah' olmalı.
Şiir dediğin hâlden anlamalı, vesselâm!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta