Ve sonra gece olur.. Susar herşey.. Vicdanın hariç !
Gökkuşağı griden siyaha dönüşür yavaş yavaş... Saatin tik takları duyulur ... Bir de kalbinin çırpınışları...
Uyku gelmez , gelse de misafir edilmez gözlere ... Sözler "sus" olur.. Kelimeler "iflas"... Zaman akıp gider, "hayat" gibi ...
Ve sonra yenik düşer göz kapakları, yaramaz çocuklar misali... Bir birini kovalayan "gece" ve "gündüz" , ömrü tüketen insanoğlu gibi !
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Ve sonra gece olur.. Susar herşey.. Vicdanın hariç !
Tam da böyle.. Tebrikler size...
Gönlünüze sağlık...
Sevgilerimle...
Vicdanın terazi kefsine düştüğü saatlerdir geceler, herkes uyur ancak uyanık kalan kendini çarmıha geren vicdandır...
Suspus olur diller, gözler yat uyu derken yürek uyumaz diker insanı ayağı... Zamanın hoyratlığında bir pula harcanan hayatlardır, kendi rüyalarını, kendi hülyalarını gören... Ya yarın? İşte orası koca bir meçhul... Bir varmış bir yokmuş misali...
Kaleminize yüreğinize sağlık Neriman Hanım...
Saygı ve Selamlarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta