Bir gece yarısı
Düşüncelerin kıyısında dururken
İçimdeki karanlık duvarlar boşlukta yankılandı
Bitkin gözlerim sayfalara kayarken yavaşça
Kapanmak üzereydi dünyamın pencereleri
Bir an, ince bir fısıltı çaldı kulağıma
Hiç duyulmamış
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta