Beyaz gelinliğinİ giyindiğinde gece,
Ben kuytu bir köşede acı ve ızdıraptan inliyorum.
Isıtmaya çalışırken donmaya yüz tutan ellerimi,
Gözlerim kapalı yol ararken çıkmaz sokkta,
Islık çalıyor rüzgar,
Bağırıyor var gücüyle,
Uykuya dalarken mahur bir beste gibi dinliyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta