Gece, yıldızlarin ev sahibi
güneşin de katili
Karanlığın, kötülüklerin anası
Usulca gelir korkusuz, daima.
Varsin olsun.
Sen
yanıbaşında içindesin, bir parçası.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirin de mevsimi var...
Baharda başka, bambaşka!
İşte .. "En kısa günlerin" şiiri bu...
Karanlığın erken bastığı ve çok uzun sürdüğü!
Yapılacak olan belli...
"Zamana hükmetmeyi" bilmeli şair!
Aydınlatmalı ortalığı, ışığı elinde tutmalı...
Ne çok "bugünü" anlatıyor!
Tebrikler Hasan Bey..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta