Yoksun yine…
Kim bilir kaç gece belki diye açıyorum kapılarımı sonuna kadar
Anlatabilmek için
Seni geceye
Kendimi sana
Karanlığımı ve çaresizliğimi
Yine ve yeniden düşmüştüm yollara
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta