Karanlık kuyuya eğilenin gözleri kararır
Göğe uzun bakanın gözlerine bulutlar dolanır
Acının uğradığı bedene teselli gelmez olur
İnsan bekledikçe vaktin inadı tutuşur, zulüm bitmez olur…
Söz ağızdan bir kez mi çıkar
Güneş yolundan bir kez mi sapar
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta