Büyüyünce gecer diye teselli edilen bir çocuktum..
Belkide bu yuzden umutlarımı buyutmekten çok, buyumeyi bekledım.
Ve gereğinden cok fazla buyuttum bazılarını içimde.
Annem ''öpünce geçer'' derdi ağrıyan yerlerinin acısı,
O'ysa büyüdükce içimde, büyüdü acılarım.
Şimdi anladımki, ağrılarımı dindirmek için öptüklerim,
Bu yüzden tek tek geçip gitti benden.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta