Gözlerinden terkediyorum bu şehri
Ve zamansız her gidişim gibi
Şimdi ay ışığı eşlik eder gözyaşlarına
Ağaçlar yaprak döker
Bir kuşun kanadı kırılmıştır
Dudaklarının susuzluğu da işte bu yüzden
İşte bu yüzden aklımdasın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta