Gecenin yalnızlığı çöküyor üstüme.
Çürümüş dişlerin arasında çiğnenen sevdalar
İçten içe inliyor gökyüzüne doğru.
İlmek ilmek işliyor içimize
Acılarımız, yapamadıklarımız.
Bir köy meydanında,
Sabanın dişleriyle söküp çıkarttığımız
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta