Yitikliklerden örülmüş bir kolondu gece
İnsanları ucunda kuyularca derine indiren bir kolon.
Derinlerce,kuytularca derine indiren bir kolon.
Derinlerce,kuytularca yokluktaydı insanlık.
Yalnızlığın hazin ezgisiydi,gecenin dilinde söylediği.
Kimsesizliğin suskusuydu asırlarca dinlediği.
Nöbetlerce sessizlikti beklediği…
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta