Gecenin kalbinde Şiiri - Nedim Çekin

“Gecenin Kalbinde”

1. Kıta

Gecenin kalbinde doğmuş gibisin,
Kaşların çizmiş kaderi sessiz.
Yıldızlar toplamış ışıklarını,
Sadece sana vermiş, öylesi benzersiz.
Boynun eğilir ay ışığına,
Dokunamam, yanarım içim yana yana.
Her nefeste adın var ama
Söyleyemem—korkarım bakınca.

Pre-Nakarat
Gözlerin açar kapılar,
Her kapıdan yine sen çıkar.
Kalbimde saklı bir sır var—
Adınla başlar…

Nakarat

Sen dur, dünya yavaşlar,
Bir gülüşün kalbimde fırtınalar başlatır.
Zaman bile sana karışmaz,
Nefesinle her şey yeniden yaşanır.
Sen dur, ben yanarım,
Bu sevdaya söz değil, kalbimi adarım.
Gecenin kalbinde varsın,
Ben hep sana akarım…

2. Kıta

Yanakların sabahın ışığı,
Dudakların gizli bir nefes gibi.
Adımı söylemesen bile
Ruhuma dokunur gecenin sessizliği.
Saçların düşer omuzlarına,
Rüzgâr bile tutulur yanında.
Kirpiklerin titreyince gece
Aynı anda titrer ruhum da…

Pre-Nakarat

Gözlerin açar kapılar,
Her kapıdan yine sen çıkar.
Kalbimde saklı bir sır var—
Adınla başlar…

Nakarat

Sen dur, dünya yavaşlar,
Bir gülüşün kalbimde fırtınalar başlatır.
Zaman bile sana karışmaz,
Nefesinle her şey yeniden yaşanır.
Sen dur, ben yanarım,
Bu sevdaya söz değil, kalbimi adarım.
Gecenin kalbinde varsın,
Ben hep sana akarım…

Bridge (Pop yükselişi)

Masal değilsin, gerçeğin ta kendisi,
Ben ise hikâyene düşmüş bir sesim.
Bir adımın bile yeter bana,
Döner yönüm, döner nefesim…

Final Nakarat

Sen dur… dünya yavaşlar,
Bir gülüşün efsaneleri baştan başa yazar.
Kalbim sadece seni anlar,
Bu sevda her gece büyür, taşar.
Sen dur, ben yanarım…
Son nefesimde bile seni anarım.
Gecenin kalbinde varsın,
Ben hep sana akarım…