Bir damla ışık düştü karanlığa, Gözlerimde bin yıldız parladı aniden. Kelimeler yetmedi içimdeki sese, Ruhum, kendi yolunu çizdi gizliden.
Toprakla suyu yoğurdum ellerimde, Ateşle rüzgâr şarkı söyledi derinden. Her taş, her yıldız, her nefes dedi ki: "Sen varsın, çünkü hakikati arıyorsun kendinden."
Ve ben, zamanın gölgesinde yürürken, Her anı bir armağan bildim Yaradan'dan. Bir gün gelir, tüm sorular susar Cevap kalır sadece kalbin ortasında
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta