Bir damla ışık düştü karanlığa, Gözlerimde bin yıldız parladı aniden. Kelimeler yetmedi içimdeki sese, Ruhum, kendi yolunu çizdi gizliden.
Toprakla suyu yoğurdum ellerimde, Ateşle rüzgâr şarkı söyledi derinden. Her taş, her yıldız, her nefes dedi ki: "Sen varsın, çünkü hakikati arıyorsun kendinden."
Ve ben, zamanın gölgesinde yürürken, Her anı bir armağan bildim Yaradan'dan. Bir gün gelir, tüm sorular susar Cevap kalır sadece kalbin ortasında
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta