“Gel” diyorum. Ne olursun gel! …
Yüreğim, düşüncelerim,bedenim “gel” diyor. Nerdesin?
Ne kadar sıcak bunalıyorum. Havanın sıcaklığına yüreğimin ateşide karışıyor. Tenim yanıyor,içtiğm buzlu su dolu bardağin içine uzanıyor parmaklarım. Oh! ne kadar soğuk. Kuruyan dudaklarıma sürüyorum soğuyan parmaklarımı. Yüzüme damlıyor parmak uçlarımdan damlacıklar. önce direniyor sonra çaresiz insanlar gibi süzülerek iniyorlar boynumdan aşağı.
Gece yarısı…bedenimdeki, beynimdeki binlerce hücre “gel” diyor. Gözlerimi kapatıyorum sevdiğim,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
özlemin ve sevdanın duygusal bir dille anlatımı...
Sen geldin!
Gecenin bir yarısı…
“Gel” demeden geldiğin gibi,
“Git “ demeden gittin.
Gecenin kalan yarısında……
başka söze gerek yok...
ayakta alkışlıyorum yüreğinizi....
selam ve saygılarımla...
Hoş bir bekleyiş olmuş. Gönlünüze ve kaleminize sağlık. Aşk sabrı da getiriyor. Selam ve sevgiler. Hüseyin Sığırtmaç
Olay harika resmedilmiş.Tebrikler.
çok hoş ve hüzünlendirici yazı-şiir!.. tebriklerimle!..
saygı ve muhabbet ile.. zafer yazıcı
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta