karanlığın, üzerimi örttüğü bir vakitte
kan ter içinde uyanılan uykudan
geriye tek bi silüet kaldı,
esrarlı gözleri olan bir tanıdık..
sıçradım yerimden; kalakaldım öylece..
ay ışığının aydınlattığı odanın bir köşesine pusmuş,
gidişini bekliyordum.
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta