Gündüz örtmüş sevgiyi, duyguyu,
Gündüz karartmış mutluluğu,
Karartmışız aşkımızı,
Bilmeden, duymadan.
Gece, ne güzelsin sen,
Yalnızlığımı paylaşan, beni saran
Hüznümü alan, mutluluğumu veren,
Geceleri severim yaşamayı,
İnsanları severim gecelerde,
Maskelerini çıkarmış,
Çırılçıplak insanları.
Nefretler, kinler, mutsuzluklar,
Dönüşür sevgiye mutluluğa,dostluğa,
Sonsuz sakinliğinde gecenin.
Aşklar ilan edilir,
Kaçamak bakışlar kenetlenir,
Eller buluşur, nefesler birleşir,
Bir can olur;
İki ruh, iki beden.
Korkusuzca, sevgiyle, umutla.
Dedim ya, geceleri severim yaşamayı,
Gece severim ölmeyi,
Sessiz, sakin habersizce gitmeyi.
Farkına vararak mutluluğun, dostluğun, sevginin.
Gece ölmek isterim;
Sessiz huzur içinde sakin bir gecenin.
Gece gelin mezarıma,
İnsanlar görmesin ağladığınızı,
Yanımda ağlayın, mutluluktan, sevgiden...
Dostlarım! Geceleri hatırlayın beni..
Sevdiğim kadınlar geceleri hatırlayın beni,
Geceleri aldatın beni umursamadan.
Sen oğlum; geceleri bak resmime,
Gecelerde geleceğim yanına,
Kollarımla saracağım seni,
İçime alacağım geceleri,
Ve seni daima seveceğim GECELERİ
Kayıt Tarihi : 20.5.2005 01:04:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!