Gecenin en koyu yerinde Şiiri - Murat Ülkü

Gecenin en koyu yerinde, şafak söker gibi ansızın,
Kaderden bir lütuftur bu, yorgun ruhuna bir nefes.
Sönerken feri gözlerin, umut yeşerir yeniden,
Kapanmış yollar üstüne, açılan o kutlu kafes.
Q
Kimseler duymazken o gün, içindeki bin çığlığı,
Bir el uzanır tutar da, bırakmaz bin yıl geçse de.
Diner dünyanın gürültüsü, duyulur kalbin atışı,
İyileşir her bir yaran, sevginin o nazlı izinde.
Q
Bazen bir bakış şifadır, bazen bir kelam bin merhem,
Anlarsın ki kimsesiz değilsin şu koca evrende.
Hafifler omuzda yükün, kanatlanır sanki ruhun,
En ağır imtihan biter, huzur başlar tam o demde.
Q
Hani derler ya; "Zorlukla, bir ferahlık vardır" diye,
İşte o vaadin sesidir, rastladığın güzel yürek.
Sıyrılıp tozlu yollardan, bakarsın artık yarına,
Bir limana sığınırsın, ne fırtına ne dert bilerek.
Q
Bitmez sandığın kışların, sonu sonsuz bahardır bu,
Toprağın suya hasreti, çiçeğin güneşe gülüşü...
Eksik kalan ne varsa bak, tamamlanır birer birer,
Ruhun kayıp parçasının, sende yeniden dirilişi.
Q
Zaman durur, mekan yiter, anlam bulur her sessizlik,
Dua gibi dökülür söz, şükür gibi bakılır göze.
Bunca çile, bunca bekleyiş meğer bu bir an içindir,
Varlığına sığınıp da, veda edersin her hüzne.
Q
Yıkılan enkazlar içinden, yeni bir dünya kurulur,
Sevgiyle örülmüş duvar, sadakatle mühürlü kapı.
Hangi fırtına koparsa kopsun, yıkamaz bu kaleyi,
Çünkü dualar üstüne, yükselir muazzam yapı.
Q
Gönül evinin pencereleri, ardına kadar açılır,
Yıldızlar daha parlak bugün, ay daha mağrur ve dik.
İnsan en doğru kalbe, en doğru vakitte emanet,
Ömür mizanında tartıldı, bitti artık o gariplik.
Q
Artık kelimeler dilsiz, sükût en büyük hazine,
Yol biter, menzil görünür, erersin vuslat tadına.
Ne keder kalır ne sancı, hepsi savrulur rüzgârda,
Bir mühür vurulur kalbe, aşkın o ölümsüz adına.
Q
Güneş bir başka doğar bak, ufuklar bayram yeridir,
Garip Murat der ki; buldu her zerre kendi dengini.
Emaneti bilen elde, can bulurmuş her bir nefes,
Şükürle mühürlendi hayat, buldu gönül ahengini.