Bir tokat gibi çarpar yüzüne rüzgar
Yığılırsın olduğun yere kalkamazsın
Bütün tılsımların geri alınmıştır artık
Gecenin boşluğunda asılı kalırsın
Sokak lambaları aydınlatır yalnızlığını
Kalabalıkların arasında tek başınasın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel dizeler...Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta