Karanlık gölgeyim gömülmüş geçmişe,
Sesim soluğum çıkmaz olmuş.
Güz bahar gibidir bana evvela,
Mağrur bakan gözler kinle bakar olmuş.
İnsan nasıl dönüşür böylesine,
Cani, sadist, acımasız birine.
Açardın,
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...
Devamını Oku
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta