Gözlerinde kızıl mavi bir telaş
Değil farkında,
zülüflerinden dökülen damlacıkların cocuk
Koşuyor durmadan,
durmadan dağıtıyor saçlarındaki kırıkları
Belki diyor herhalde
çocuk aklıyla...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim..
YÜREĞİNİZE SAĞLIK KARDEŞİM
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta