İçinde bir kanat çırpışı, bir küçük nefes saklı,
Sanki zaman bu taşın içinde, bizden daha haklı.
Hangi ormanın fısıltısı kaldı o dar kafeste?
Diri bir hüzün titrer, aldığın her nefeste.
Parmaklarımın arasında ısınan bu kadim sabır,
Ne bir mermer soğukluğu, ne de dilsiz bir kabir.
Toprağın derininde demlenmiş bir ışık seli,
Okşar gibi geçiyor ruhumdan, o tozlu kafeste.
17.1.2026
Kayıt Tarihi : 18.1.2026 12:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!