Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gâh güldük, gâh ağladık; bir yıl da böyle bitti,
Alnımıza bir çentik açıp sessizce gitti.
Hatıralarda kaldı, acı tatlı ne varsa,
Bir buruk tat bırakıp, onlar da veda etti!
GELEN GİDENİ ARATMAZ UMARIM. YÜREĞİNİZE SAĞLIK. TEBRİKLER. SAYGILAR...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta