Çıktım kara yoluna neler çektim uğruna
Kalbine taş basma ben uğrarım yanına
Geçemedim bir türlü köyünün deresini
Gelince öperim kız yanağın elini
Kalmadı dizde derman çıkamam bayırları
Kız o kadar yüz verme görmezsin hayırları
Yamadan yapmışıdum omzundaki çantayı
Ben yanına gidince hep saklanıp kaçayi
Kamaşıyor dişleme kız eriğin yeşilini
Çıkıp dalda oturma kuş sanıp vururlar seni
Saçın başın savurma kalbinden beni kovma
Geleceğim kapıya açmadan beni gönderma
Dere suyu bulanır ayağını değince
Sevdalık yapılır mı göz göze değmedikçe
Yanağın gamzesine gülfidanı dikeyim
Beni sevmesen de bırak ta ben gizliden seveyim…
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta