Ne kadar acı ki insan sevdiğini toprağa teslim etmesi bir daha onu görememesi...
Ellerinin arasından kayıp gitmesi bir daha sesini duyaman ayak sesleri olmadan...
Büyüdüğün sokaklarda gezmemesi akşam olduğunda evin kapısını çalmamasını...
Kurduğun hayallerinin yarım kalması canının yarısını kaybetmen o olmadan yaşayamaman...
Ben büyümeyi hiç sevmedim sen olmadan ne gecemi ne gündüzümü nede yarınlarımı...
Benide alıp gömseler yanına ben geldim desem yoluma ışık olurmusun...
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta